x

x

piątek, 12 lipca 2019

Dla żyznej ziemi

Dzisiaj przyjechał zrębek, czyli odpady drzewne i tartaczne powstałe podczas rozdrabniania
drewna liściastego w maszynach zrębkujących - ręmbakach.
Zrębek polecił nam mój brat cioteczny, gdy widzieliśmy się na Wielkanoc. Zastosował go na
swojej działce pod Górą Ślężą i będąc pod wrażeniem, jak świetnie użyźnia glebę, opowiedział
o jego zaletach.
Przede wszystkim zrębek zabezpiecza przed chwastami, w naturalny sposób zatrzymuje wilgoć
i napowietrza glebę. To swoisty izolator, który chroni przed nadmiernym nagrzewaniem gleby latem
i jej przemarzaniem zimą. No i ma walor dekoracyjny - zwłaszcza gdy go zabarwimy.
W pierwszej kolejności wysypiemy go pod żywopłot z ligustra, ale ponieważ mamy zrębka
w nadmiarze, chętnie będziemy się dzielić.








środa, 10 lipca 2019

Z widokiem na chmury

Przestrzeń, oddech. W gęstej sieci ulic, w cieniu wieżowców rzadko udaje się dostrzec skrawek
nieba i po pewnym czasie człowiek przestaje odczuwać jego brak. Dopóki los nie rzuci go na wieś.
A tutaj nawet pochmurne dni są widowiskowe! Ostatnio nic tylko chodzę z głową - nomen omen
- w chmurach. Od lekkich różowo-fioletowych, przez kłębiaste jak wata cukrowa, po płaskie, groźne
i szare zapowiadające burzę. Wszystkie fascynujące! Tylko natura mogła wymyślić taką ich mnogość
i różnorodność.






poniedziałek, 8 lipca 2019

Malwy i aksamitki babci Jadwigi

Jednym z moich marzeń było to, żeby pod kuchennym oknem kwitły malwy. Marzenia mają zwykle
to do siebie, że się spełniają, tylko trochę inaczej niż sobie zaplanowaliśmy. Czasem różnica jest niewielka, czasem tak duża, że nawet nie widzimy, iż nasz sen właśnie się ziszcza. Moje marzenie
ma na szczęście tylko lekkie niedociągnięcia. Po pierwsze malwy rosną, ale nie pod oknem kuchennym tylko sypialnianym. Po drugie, mają inne kwiaty niż tradycyjnie. Co można uznać jednocześnie za plus i minus, zależy, z której strony patrzeć. No i na razie trudno tu jeszcze używać liczby mnogiej, bo dwie niezbyt wybujałe łodygi szału nie robią. Ale są! Pierwsze koty za płoty,
za rok rabatkę dopracuję i będzie jak na obrazku.

Pinterest
Pinterest
Nigdy bym nie przypuszczała, że kwitnąca malwa sprawi mi taką radość.
Gdy pojawiły się pączki, a potem pierwsze szkarłatne płatki, odtańczyłam taniec zwycięzca,
a zdjęcia rozesłałam do całej rodziny. Malwy zakwitły z sadzonek, które kupiłam pod Halą Mirowską.

Dopiero jakiś czas temu okazało się, że Karol też miał małą "kwiatową" tęsknotę. Z wakacji,
które spędzał w dzieciństwie u dziadków w Lasku, zapamiętał m.in. rabatę babci Jadwigi
pełną pomarańczowych aksamitek. Gospodarstwo dziadków było prowadzone wzorowo i nie raz wspominał o krzewach porzeczek czy agrestu, o kurach i świeżych jajkach, o piwnicy zastawionej
po brzegi przetworami. Ale aksamitki gdzieś się wśród wspomnień zagubiły i "wyszły" dopiero
teraz, gdy posadziłam je na rabacie w Podebłociu. "O! Takie jak w Celestynowie! Tylko więcej,
więcej ich posadź!" - namawia wciąż Karol. Dzisiaj na poniedziałkowym targu w Maciejowicach dokupiłam jeszcze cztery sadzonki. Reszta za rok!




niedziela, 30 czerwca 2019

W detalach

Znajomi mówią: "No wszystko fajnie, ale pokaż dom od środka!". Problem w tym, że w środku jest jeszcze dość pustawo, więc na ładną sesję zdjęciową trochę za wcześnie. Uchylę więc tylko rąbka tajemnicy, a tych, co chcą zobaczyć więcej - serdecznie zapraszam, by przyjechali do Podebłocia osobiście.

Prawie z każdym przedmiotem w domu łączy się jakaś mniejsza czy większa historia. Od lewej: koszyk z TK Maxx, świecznik jest z domu rodzinnego Karola, przybornik do oliwy przywieźliśmy z podróży poślubnej w Toskanii,
a puszkę z lat 50. znalazłam w piwnicy rodziców.

Kryształową misę sprezentowała mi koleżanka z dawnej redakcji magazynu wnętrzarskiego Dom i Wnętrze.
Ilekroć na nią patrzę, przypomina się pewna wojenna historia, którą ktoś mi kiedyś opowiedział:
młody chłopak wylądował na Szucha. Wstawiła się za nim jakaś Polka, która była sekretarką u wysoko postawionego niemieckiego urzędnika. Chłopaka wypuścili. Po tym wydarzeniu jego rodzice chcieli w jakiś sposób podziękować
kobiecie za uratowanie syna. Pewnego czerwcowego dnia zapukał do niej posłaniec. W rękach trzymał kryształową
misę pełną truskawek, a wśród truskawek na dnie ukryty był złoty pierścionek.
Taka misa, trochę grubo ciętego szkła, a dla kogoś może być wyrazem niewypowiedzianej wdzięczności.

O krześle z wyplatanym siedziskiem pisałam TUTAJ. Starą lampę naftową kupiłam na Allegro
od sympatycznego kolekcjonera takich lamp.

Zielony świecznik przyjechał ze sklepu lawendowykredens.pl. Na pierwszym planie prosty drewniany z Jysk.

Ceramiczny domek dostał mój Tata od kolegi z Belgii. Wiele lat stał na półce to tu, to tam w warszawskim mieszkaniu rodziców. Nie mógł znaleźć sobie miejsca. Czyżby odnalazł dom?

To również prezent od rodziców. Oryginalna lampa naftowa przerobiona na elektryczną wisiała
w ich kuchni, ale podczas ostatniego remontu zdecydowali, że lepiej będzie pasowała do naszej sypialni
w Podebłociu, która ma zielone akcenty.  

Na drabinie DIY koszyk z Westwingu i kapelusze, które niedługo planuję powiesić na ścianie.

Zdjęcia "jak było" zawisły przy schodach. Na jednym widać dawną stodołę.
Takie pojemniczki na wodę święconą wieszano w starych chałupach tuż za progiem. Ten przyjechał 
w zeszłym roku z Rzymu i również wisi przy wejściu - wchodząc, po prawej stronie.

Na kominku za każdym razem układam inne bukiety.

Kompozycja ze świec-kamieni ozdobi taras w długie lipcowe wieczory.


wtorek, 18 czerwca 2019

Gdzie świat szeroki

Jednym z największych plusów działki są widoki. Mnóstwo widoków. Siadasz na tarasie i masz
nad głową bezkresne niebo, po którym przewalają się chmury. Wychodzisz przed furtkę i widzisz
łan zboża falujący na wietrze. Przez drzewa prześwieca słońce. Na piaszczystej drodze znaczą się tropy dzików i ślady traktora. A gdzieś w oddali majaczy las zbiegający do ciemnego wąwozu.
Raj dla oczu zmęczonych betonowym krajobrazem.